موسسه فرهنگی هنری علیمرادیان نهاوند | nahavandacai.ir

به‌روز شده در: ۱۵:۳۵ - ۱۶ تير ۱۳۹۰
كدخبر: 995
تاريخ انتشار: ۳۰ بهمن ۱۳۹۳ - ۲۱:۵۵
سالگرد شهادت گروه ابوذر
سالگرد شهادت گروه ابوذر

امروز سی ام بهمن ماه، مصادف با سالروز شهادت گروه ابوذر بود. به همین مناسبت خبرگزاری مهر پیرامون گروه ابوذر، مصاحبه ای با دکتر حسین زرینی انجام داده که در سایت مهر نیوز منتشر شده است.
ضمن گرامی داشت یاد و خاطره ی این شهیدان گرانقدر، توجه شما را به این مقاله جلب می کنیم

گروه ابوذر نهاوند اولین تشکیلات منسجم علیه طاغوت/ برافروختن مشعلی که به انقلاب اسلامی ایران ختم شد

گروه ابوذر
شناسهٔ خبر: ۲۲۳۲۲۸۴
نهاوند – خبرگزاری مهر: در تاریخ نهاوند، شاهد کارهای بزرگی توسط چهره های ماندگار بوده ایم که در تاریخ ایران جاودانه مانده و چنان با انقلاب و ارزشهای اسلامی ایران گره خورده که تاریخ بدون آنها از شرح حقایق عاجز است، تشکیل گروه انقلابی ابوذر برای اولین بار در کشور و سرنگونی مجسمه شاه در آبان ۵۷ دو واقعه مهم و تاریخی در نهاوند است که تأثیر بسیاری بر شکل گیری انقلاب داشته است.

به گزارش خبرنگار مهر، زمان خفقان بود و تاریکی، آزادگی محبوس و زندانی بود و اسلام و قرآن در اوج مظلومیت و غریبی منتظر ندای “هل من ناصر ینصرونی” بودند و رژیم فاسد پهلوی از قدرت گرفتن نیروهای مخالف و به ویژه مذهبی‌ها در هراس بود و ایران دهه پنجاه که با فشار آمریکا به رژیم وابسته در ترس از نفوذ کمونیسم بود شاه را مجبور به اجرای اصلاحات ارضی و انقلاب سفید کرد.

شرافت و غیرت ایرانی و آزادگی و انسانیت در حال انحطاط و نابودی و بهائیت در حال گسترش و اوج گیری و اسلام و قرآن در حال افول بود، در چنین شرایطی ابوذر، نامی بود که جمعی از جوانان متدین و انقلابی شهرستان نهاوند برای گروه خود انتخاب کرده بودند و  همگرایی و اجتماع بین آنها، از طریق مجالس دینی و خصوصا انجمنهای دینی ضدبهائیت حاصل می‌شد و مهمترین دغدغه آنان مبارزه با فقر و فساد بود.

در  سال ۱۳۵۱ ، در نهاوند که تاریخش پر از سند ایستادگی و مقاومت‌های جانانه است گروهی با مشی اسلامی و با انتخاب نامی شورشگرانه و فریادگر یعنی “ابوذر” قدم در راه جهاد مسلحانه پنهانی گذاشتند و با تدوین ایدئولوژی و برنامه عملی به خودسازی و خودشناسی، آگاه سازی توده‌ها و یاریگری مشغول شدند.

.

گروه ابوذر نهاوند در آبان سال ۱۳۵۱ به پیشنهاد بهمن منشط و با استقبال سایر اعضا مانند ولی الله سیف، عبادالله خدارحمی، روح الله سیف، حجت الله عبدلی، ماشاالله سیف تشکیل شد، افراد این گروه جوان و دانش‌آموز دبیرستانی بودند اما در اثر ارتباط با انجمنهای دینی و سیاسی همدان و به ‌ویژه ارتباط با آیت‌الله ربانی شیرازی به استحکام فکری و سیاسی دست یافتند و توانستند امور تشکیلات را به‌خوبی پیش ‌برند.

از آنجایی که تشکیل این گروه سری و مخفی بود لذا افراد کمی از تشکیل و نحوه فعالیت آن تا قبل از دستگیری اطلاع داشتند اما زمان شکل گیری این گروه همزمان بود با زمانی که بهائیان در دوران حکومت پهلوی، آزادانه به تبلیغ آیین خود می‌پرداختند و در این راستا مبلغانی را به تمام نقاط کشور می‌فرستادند.

اسد سیف همشهری نهاوندی گروه ابوذر در دهه ۵۰ به خبرنگار مهر گفت: برای مقابله با بهائیان انجمنی در سال ۱۳۳۲ به‌نام “انجمن خیریه حجتیه مهدویه” تاسیس شد که به انجمن ضدبهائیت معروف شد. این انجمن هرگاه مطلع می‌شد در جایی از ایران، بهائیان به تبلیغ مسلک خود می‌پردازند، فورا جهت مقابله با آنها اقدام به تاسیس انجمنی در آن منطقه می‌کرد و افراد خود را جهت مباحثه با بهائیان روانه می‌نمود تا از گسترش بهائیت در میان مردم جلوگیری کند.

سیف ادامه داد: گروه ابوذر برای آشنا شدن هرچه‌بیشتر افراد با یکدیگر، جلسات مذهبی و هیاتهای قرآنی تشکیل می‌دادند. این جلسات عمدتا در مساجد و یا در منازل اعضای گروه برگزار می‌گردید. در این جلسات اعضای گروه هر چند شب یا هفته‌ای یکبار گرد هم می‌آمدند و علاوه بر آشنایی بیشتر با قرآن، با شیوه‌های مبارزه با ظلم و وظایفشان در مقابل یکدیگر، و نیز با وظایفشان در ارتباط با توده‌های مردم آشنا می‌شدند. در همین جلسات بود که آنها با رساله امام‌خمینی(ره) آشنا شدند.

وی افزود: بیشتر اعضای گروه ابوذر، دانش‌آموزان دبیرستانی بودند و ارتباط آنها با معلمان مذهبی، به‌ ویژه ارتباطشان با محمد طالبیان، در تسریع حرکت مبارزاتی آنها موثر بود و مدرسه، یکی از جایگاههای مهم فعالیتهای این گروه به‌شمار می‌رفت و درس انشا و ادبیات، یکی از بسترهای اعلام نارضایتی‌ها از مسائل سیاسی و اجتماعی تلقی می‌شد.

حسین زرینی استاد دانشگاه در مورد فعالیت و هدف گروه ابوذر نهاوند اظهار داشت: اعضای گروه برای رسیدن به هدف خود مبنی بر تغییر وضع موجود، از جانشان مایه گذاشتند؛ چنانکه در همان جلسه اول، با آگاهی از سرانجام کار خود، به همه اعضا اتمام‌ حجت ‌کردند که شما باید در این راه از جان خود بگذرید.

زرینی گفت: یکی دیگر از اهداف گروه، تلاش برای ازبین‌ بردن فقر و بدبختی و مبارزه با رژیم حاکم به‌عنوان عامل اصلی این فقر و بدبختی بود چراکه آنها که از دیدن فقرا و ستمدیدگان در پیرامون خود بسیار رنج می‌بردند، تصمیم گرفتند با به ‌وجودآوردن گروه مذکور و ضربه ‌زدن به رژیم، انتقام ستمدیدگان را بگیرند و ازاین‌طریق، خاطر خود را تسلی بخشند.

شهید محمد طالبیان نیز در خاطرات خود از همراهی با گروه ابوذر آورده است: پس از انجام کارها و مقدمات این گروه مانند قتل دوخا محمود و آتش زدن سینما تاج نهاوند در جریان اهداف این گروه قرار گرفتم و آنها را نصیحت و دعوت به کسب علم و درس و انجام فرائض دینی و مبارزه از طریق روشنگری جامعه کردم اما این نصایح مورد قبول اعضا قرار نگرفت.

شهید طالبیان می نویسد: این گروه ضوابط و مقرراتی را برای خود تدوین کردند که به عنوان اصول عملی و یا اساسنامه گروه ابوذر شناخته شد و همزمان با برنامه های خودسازی و تلاش برای اصلاح فضای اجتماعی و فرهنگی شهر نهاوند، مبارزات انقلابی علیه رژیم پهلوی را طراحی و اجرا می کردند.

شهید معلم در خاطرات خود آورده است: البته اقدامات گروه ابوذر محدود و محلی بود و صرفا در حد انجام برخی عملیاتهای ضدتبعیض و فساد در شهرستان نهاوند محدود می‌شد، اما دستگیری و اعدام رهبران گروه، به یک موضوع ملی و یک خبر جهانی تبدیل شد به‌گونه‌ای‌که اخبار مربوط به آن، حتی در سطح رادیوها و خبرگزاریهای معتبر خارجی انعکاس یافت.

درحقیقت گروه ابوذر پس از تجربه‌ فعالیتها و جلسات مذهبی ـ اعتقادی در راستای توسعه و تبلیغ دینی‌، به این نتیجه رسیدند که تا زمانی‌که وارد مرحله مبارزه مسلحانه با رژیم نشوند، نخواهند توانست اقدام بنیادی و موثری در راستای اضمحلال حاکمیت وقت و زمینه‌سازی برای حکومت آرمانی اسلامی انجام دهند و ازاین‌رو به‌تدریج از نظارت و کنترل محرکان و مبلغان اولیه مذهبی- سیاسی خارج شدند و گام در مسیر عملیات مسلحانه گذاشتند.

انگیزه اصلی عملیات خلع‌سلاح، تهیه سلاح برای گروه بود و آنها راههای مختلفی را برای به‌دست‌آوردن اسلحه پیمودند اما هیچ‌کدام از آنها نتیجه‌ای به‌بار نیاورد. آنها سرانجام بدین‌منظور به خلع‌سلاح پاسبان شهربانی قم در تیر ماه سال ۱۳۵۲ اقدام کردند اما این عملیات به کشف و دستگیری اعضای آن منجر شد.

در زندان به رغم شکنجه‌های بسیار توسط ساواک، بعضی از اعضای گروه مقاومت سرسختانه‌ای از خود نشان دادند چنانکه بهمن منشط، از اعضای اصلی گروه، تا آخرین لحظه حیات خود به رژیم پهلوی می‌تاخت و کوچکترین مماشاتی از خود نشان نمی‌داد.

به‌هرصورت سرانجام در آبان‌ماه ۱۳۵۲، پس از بازجویی‌های مکرر و تکمیل پرونده‌ها، نخستین دادگاه اعضای گروه تشکیل ‌شد و سرانجام در روز سی‌ام بهمن ۱۳۵۲ حکم اعدام شش نفر از آنها (عبدالله خدارحمی، بهمن منشط، حجت‌الله عبدلی، ماشاالله سیف، روح‌الله سیف و ولی‌الله سیف) به‌اجرا در‌آمد و آنها راس ساعت پنج‌ونیم صبح روز مذکور به پادگان جمشیدیه برده شدند.

رژیم شاه تا جایی‌که توانست سعی نمود، جریان دستگیری، محاکمه و شهادت گروه ابوذر را بی‌سروصدا و پنهانی صورت دهد؛ زیرا از اقرار به گسترش مبارزات ضدرژیمی در میان توده‌های مردم بیم داشت به‌همین‌خاطر، از جریان دادگاهها و محاکمات آنها هیچ خبری در رسانه‌ها منعکس نشد و تنها برخی روزنامه‌های دولتی از «اعدام شش خرابکار» خبر دادند.

در نهایت باید نوشت با شهادت شش‌ تن از چهره‌های بارز گروه ابوذر اقدام مسلحانه گروه پایان یافت اما مشعلی که آنها برافروخته بودند، تا بهمن ۱۳۵۷، توسط  دوستداران و طرفداران آنان همچنان برافروخته باقی ماند. هرچند گروه ابوذر زود کشف شد و ظاهرا نتوانست به بسیاری از برنامه‌های خود جامه عمل بپوشاند، اما پیامدها و تاثیراتی که پس از دستگیری و شهادت اعضای آن در نهاوند و جامعه ایران پدید آمد، تاحدزیادی آمال و اهداف گروه را محقق ساخت.

در همین خصوص مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان همدان نیز از ثبت ۳۰ بهمن ماه، روز به شهادت رسیدن گروه انقلابی ابوذر نهاوند در تقویم رسمی کشور خبر داد.

خسرو بیات اظهار کرد: ثبت این روز، مصوبه شورای فرهنگ عمومی شهرستان نهاوند بود که در شورای فرهنگ عمومی استان همدان نیز تایید شد و برای تایید رسمی به شورای کشور ارسال شد.

وی ادامه داد: گروه ابودز در آبانماه ۱۳۵۱ توسط ۶ نفر از جوانان مذهبی نهاوند به نام های عبدالله خدا رحمی، روح الله سیف، ماشاءالله سیف، ولی الله سیف، حجت الله عبدلی و بهمن منشط با هدف مبارزه برای ریشه کن کردن فساد، شناساندن اسلام راستین و ایجاد جامعه اسلامی شکل گرفت.

 دبیر شورای فرهنگ عمومی استان همدان عنوان کرد: گروه ابوذر در تیر ماه ۱۳۵۲ پس از دستگیری و تحمل شکنجه های فراوان و گذراندن چندین جلسه محاکمه در سحر گاه روز ۳۰ بهمن ۱۳۵۲ مظلومانه در میدان چیتگر تهران در مقابل گلوله ها قرار گرفتند و تکبیر گویان به شهادت رسیدند.

بیات در پایان عنوان کرد: ثبت روز شهادت این گروه انقلابی در تقویم رسمی کشور، گامی برای زنده نگه داشتن یاد این شهیدان است.




نام:

رایانامه:

متن: